Leo sitatoa muhtasari wa mashauri ya wiki hii, ambayo hayakutofautiana sana na wiki zilizopita kwa upande wa utofauti wa mada zake. Badala yake, nitajikita katika mada moja ambayo imechukua sehemu kubwa zaidi ya mashauri: mada ya “hofu ya kuolewa na mwanaume mwenye kushikamana na dini.”
Kuna wanawake wengi wanaoiona ndoa na mwanaume mwenye kushikamana na dini kama “kaburi” au “kizuizi cha uhuru wao”; wengine hata wanaiona kuwa tishio kwa ndoto zao na matarajio yao ya baadaye ndani ya ndoa.
Lakini tukichunguza chanzo cha hofu hizi, tunaona kwamba kwa kiasi kikubwa zinahusiana na matakwa ya kisharia ambayo kimsingi yana maslahi kwa mwanamke.
Mchumba mwenye kushikamana na dini anataka mke anayethamini utulivu wa nyumbani, anataka avae mavazi ya kisharia—hijabu au niqabu—yanayomhifadhi na yanayozingatia wivu wake wa kiume. Anataka pia azingatie usafi wa maadili na kujiepusha na mchanganyiko usio wa lazima kati ya wanaume na wanawake, na anataka ajitoe kwa mradi wa familia ambao wanauanzisha pamoja.
Lakini kwa upande mwingine, tunakuta tafsiri zinazoyatoa matakwa haya yenye heshima kutoka katika makusudio yake na uhalali wake wa kisharia. Kukaa nyumbani kunaitwa “jela”, “kukandamizwa” na “kuharibiwa kwa mustakabali wa mke”. Kujiepusha na mchanganyiko wa kijinsia na kuvaa hijabu kunaitwa “msimamo mkali”, na kujitoa kwa familia kunaitwa “kurudi nyuma” na “ushamba”.
Kwa hakika, hii ni matokeo ya miaka mingi—hata miongo—ya msukumo wa vyombo vya habari na malezi ya mwanamke kwa vipimo vya mfumo wa kibepari.
Imefikia hatua ambapo wazo lenyewe la kukaa nyumbani linakuwa jinamizi kwa baadhi yao, kana kwamba nyumba ni gereza. Lakini mara nyingi gereza la kweli huwa ni la moyo. Mwanamke mwenye maono anaweza kuigeuza nyumba yake kuwa ufalme, ulioangazwa na nuru za uongofu, elimu, utoaji na kujitolea. Lakini mioyo inapokuwa finyu, mitazamo huwa finyu, na hata nyumba huhisiwa kuwa finyu.
Mwanamke anapaswa kufikiri kwa kina anapoposwa na mwanaume anayemtaka awe na utulivu wa nyumbani. Huyu hakutaki uwe wewe ndiye mwenye jukumu la matumizi, wala hakutaki utoke nje kutafuta maisha kwa taabu. Anataka kukuheshimisha na kukutukuza ndani ya nyumba yako.
Je, malipo ya wema si wema? Na je, inaingia akilini kwamba mustakabali wa mwanamke ujengwe juu ya magofu ya familia yake?
Mradi wa familia hauwezi kuwa jambo la pili au la pembeni katika ndoa. Mwanamke ama auingie kwa ikhlasi kamili, au ajiondoe.
Wale wanawake wanaowatisha wenzao dhidi ya kuolewa na mwanaume mwenye kushikamana na dini wanaweza, baada ya muda, kuwa miongoni mwa watu watakaokumbukwa kwa majuto makubwa, pale mwanamke atakapojikuta amekosa familia yenye joto na maisha ya kukamilishana na mume mwema anayemshika mkono kuelekea kwenye makazi ya milele.
Tunakabiliwa na tatizo kubwa sana, nalo ni kupotea kwa utambulisho.
Maadamu mwanamke Mwislamu hajafahamu thamani yake na majukumu yake matukufu katika maisha, hajafahamu maana ya mustakabali ndani ya mradi wa ndoa, na bado haoni maana ya mwanaume mwenye qiwamah na familia ya Kiislamu, ataendelea kuishi katika mzunguko wa kupotea na kutokuwa na mwelekeo.
Kwa hiyo tuna wasichana wanaokataa kabisa wazo la ndoa, wengine wanaogopa sana kuolewa na mwanaume mwenye kushikamana na dini, na wengine wanaahirisha mradi wa ndoa mpaka unakuwa jambo la zamani.
Ushauri wangu kwa kila msichana anayeposwa na mwanaume anayetaka kujenga familia juu ya nuru za Shariah ni huu: hata kama maisha yako ya nyuma yalikuwa na mapungufu, usimkatae mtu anayekuita kwenye yale yenye kheri na maslahi yako. Usitangulize dhana mbaya mahali ambapo inapaswa kuwepo dhana njema, wala usibadilishe kilicho bora kwa kilicho duni.
Badala ya kuingia katika ndoa ukiwa na mashaka elfu moja, hofu na hesabu za nini kitatokea baada ya talaka, jaribu kuingia ukiwa na mawazo elfu moja ya namna ya kuupata moyo wa mume wako, kujenga familia yenye uthabiti na kuondoa sababu zote zinazoweza kupelekea talaka.
Hivyo utaingia katika maisha ya ndoa kwa azma na ikhlasi zinazostahiki nusra na msaada wa Allah.
Kwa hiyo, chagua kwa ajili yako mume anayekuhifadhi kama malkia, si mume anayekuchukua kama mfanyakazi wa kulipwa.
Na ninaona ni muhimu sana kuwasilisha miradi ya kuhamasisha wanawake wanaokaa nyumbani: namna ya kuigeuza nyumba yako kuwa ufalme, kiwanda cha kheri na ngome ya wema, badala ya malalamiko haya tunayoyaona kila linapotajwa suala la kukaa nyumbani.
Kwa bahati mbaya, katika zama ambazo mapenzi ya mali na mapambo ya dunia yametawala, tunakosa mifano na vielelezo vyema, kiasi kwamba ndoto kubwa zaidi ya baadhi ya wanawake Waislamu imekuwa kazi na mshahara.
Kwa kuendeleza yaliyo hapo juu, kuna wanaoeleza hofu yao ya aina hii ya ndoa kwa kusema: “Ninaogopa kwamba kushikamana kwake na dini ni kwa nje tu, na kwamba udini wake na maneno yake yanaweza kupingana na matendo yake.”
Pingamizi hili linaweza kuwa la msingi ikiwa haliambatani na hofu dhidi ya kukaa nyumbani, mavazi yenye staha na kujitoa kwa familia. Kwa sababu kupinga maadili haya yaliyokuwa msingi wa usalama wa jamii za Kiislamu kunamaanisha kwamba msichana bado hajafahamu kuwa maadili haya hayabadiliki kwa sababu tu mume anaweza kuwa hana ukweli katika kujionesha kwake kuwa mwenye dini.
Suala la kukaa nyumbani, staha, kujisitiri, na mambo mengine ambayo Shariah imeyaweka, hayafutiki kwa sababu tu kuna uwezekano kwamba mume anaweza kuficha tabia tofauti na anavyoonekana.
Kwa hiyo, tunakuta baadhi ya wasichana hawana tatizo la kukubali mchumba asiyejulikana kwa kushikamana na dini, au asiyejali sana viwango vya dini, kwa hoja kwamba wanamshuku na kumhofia mchumba mwenye kuonekana kuwa mwenye dini kwa sababu huenda udini wake si wa kweli.
Hii ni miongoni mwa mitego ya matamanio.
Kwa maana anachagua kuolewa na mwanaume anayeonekana wazi kuwa si mwema, kuliko kuolewa na anayeonekana kuwa mwema, kwa hoja kwamba huenda ukweli wake haujulikani mpaka baada ya ndoa.
Kwa mara nyingine tena, tatizo letu linahusiana na imani na misimamo iliyo mizizi ndani ya moyo.
Haitoshi kusema tu kwamba kukaa nyumbani ni muhimu, kwamba mavazi ya kisharia ni lazima, na kwamba kujitoa kwa familia ni jambo la msingi. Lazima mtu aamini kwa dhati kwamba haya ni miongoni mwa mambo yanayotakiwa.
Kwa hiyo, matakwa haya hayapaswi kuwa chanzo cha hofu moyoni mwa muumini. Kwa sababu anajua kwamba ndoa ni mtihani wa ukweli, ni agano zito, na ni ahadi mbele ya Allah, Mtukufu.
Yeye ananyooka kama Allah alivyoamuru na halazimiki kuishi kwa kutawaliwa na hofu ya matokeo. Tahadhari haiwezi kuzuia Qadar, na kile ambacho hakikukupata hakikuwa kimekusudiwa kukupata. Na amri yote ni ya Allah.
Mioyo imefungamana sana na sababu za kimada na uwezekano mbaya, huku ikipuuza sababu za kujitoa zinazoweza kuhifadhi mahusiano ya kindoa na kifamilia yakiwa na nguvu na ukomavu.
Basi mtu anawezaje kutarajia mema katika ndoa ambayo huanza kwa kutanguliza dhana mbaya badala ya dhana njema?
Ndoa ambayo mtu anajiandaa kwa talaka zaidi kuliko anavyojiandaa kuifanikisha?
Kisha tunauliza kwa nini mahusiano yanashindwa!
Kila mradi unaokosa ikhlasi huwa katika hatari kubwa ya kushindwa.
Katika zama zetu, kila mradi wa ndoa unapojadiliwa, mara moja huambatanishwa kwa namna kuu na uwezekano wa talaka na haja ya kujikinga kwa maandalizi ya kimada.
Tafakari jinsi mradi unavyoanza kubomolewa tangu mwanzo. Mwanamke anaingia katika ndoa akiwa amejiandaa zaidi kwa talaka kuliko kwa kuifanya ndoa ifanikiwe, na mwanaume pia.
Hili ni miongoni mwa mambo yaliyoharibu zaidi utulivu wa nyumba na kuvunja mahusiano.
Na Allah ndiye Mwenye kutoa tawfiq.
