Opens in a new tab

Utuhurumie, Bilal!

Moja ya mambo mazuri sana Ramadhani hufanya katika nafsi ni kupenda sala!

Ni kana kwamba kuna uhusiano wa ajabu kati ya saumu na sala, kati ya faradhi kuu mbili na nguzo mbili za msingi za Uislamu zinazovutana!

Swala sio faradhi ya muda tu ambayo inatekelezwa mara tano kwa siku kwa ajili tu ya kuitekeleza, bali ni kituo cha lazima sana kwa nafsi, inayoendelea katika masaa ya maisha, ambayo ndani yake moyo hutunzwa na maana ya utumwa, na hupata kutokana nayo nguvu ya kuendelea kutembea kwenye njia ya maisha na kujitenga na dini.

Ndio maana Mtume (Swalla Allaahu ‘alayhi wa aalihi wa sallam) alikuwa akimwambia Bilal, Allah amuwiye radhi: “Tupumzishe kwa hayo ewe Bilal.”Aliifanya sala kuwa mahali pa kustarehesha, si mzigo wa kuachiliwa, wala si wajibu kufanywa kwa haraka.

Sala husambazwa mchana na usiku kwa namna ya ajabu ya kiungu.Kuondoa vumbi la mazingatio na mlundikano wa wasiwasi, ili nafsi ziwe wazi na kutiwa nguvu… kana kwamba ni wito wa Allah kwa moyo kutulia, ambapo mja husimama mbele ya Mola wake na kurejesha usawa wake.

Mara tu anaposema takbira ya ufunguzi, kelele za dunia hutoka moyoni mwake kidogo kidogo, kana kwamba amezitupa nyuma ya mgongo wake, na ni pale tu moyo wake unapotupwa nazo, ndipo anapopata hofu ya mahali hapo na kuhisi kuwa amesimama mbele ya Mfalme, Mtukufu.

Wakati mja anaposema: Allah ni mkuu, anatangaza moyoni mwake kwamba Allah ni mkuu kuliko kila wasiwasi, mkuu kuliko kila hofu, na mkuu kuliko kila shida au shida.

Sala ni pumziko la kweli;Kwa sababu inapanga upya viwango vilivyo katika moyo wa mwanadamu.Inarejesha wasiwasi wote wa kidunia kwa vipimo vyake vya kweli.

Kwa hivyo, maisha yanakuwa rahisi kwa wale wanaofanya maombi kwa maana hii.Kwa sababu moyo unaoungana na Allah mara tano kwa siku haubaki kuwa mfungwa wa mawazo na wasiwasi wake.

Hurudi katika kila swala ili kuhuisha yakini yake, kupata uhakika wake, na kupata tena nguvu zake, hivyo hutoka katika patakatifu pake akiwa na nafsi nyepesi, moyo safi, na mwenye uwezo zaidi wa kukabiliana na mizigo inayomngoja.

Lakini faraja hii haipatikani kwa kufanya mienendo tu, bali hupatikana wakati moyo unapotolewa na ulimwengu wakati wa kusimama mbele za Allah.

Maombi sio wakati ambao tunabeba wasiwasi wetu pamoja nasi, lakini badala yake ni wakati ambao tunaweka wasiwasi huo kando ili kusimama kwa unyenyekevu.

Yeyote anayeiendea swala huku akiutayarisha moyo wake kuachwa na dunia, akaahirisha maswala yake, na akakata nyuzi za fikra ndani yake, atapata utulivu usioelezeka katika sala.

Ama yule anayeingia kwenye swala na akauacha ulimwengu uingie ndani ya moyo wake, ukionyesha miadi, amali na matatizo yake, ulimwengu huo hupora dakika za swala yake, na huiba nyakati nzuri sana za kurukuu na kusujudu, mpaka atoke humo akiwa amepoteza kitu kikubwa zaidi ndani yake.

Sala, basi, si tu mapumziko kutoka kwa kazi, lakini badala yake ni mapumziko kutoka kwa ulimwengu wenyewe.Mapumziko ambayo yanarudisha moyo kwenye nafasi yake inayofaa: utumwa kwa Allah Mmoja na wa Pekee.

Atakayeionja maana hii atafahamu siri ya kauli ya Mtume (Swalla Allaahu ‘alayhi wa aalihi wa sallam): “Tupe amani nayo ewe Bilal.”Swala ilikuwa kwa ajili yake na kwa Waumini baada yake ni faraja kwa nyoyo, utulivu kwa nafsi, na chanzo cha nguvu katika njia ya mafanikio na maendeleo.

Na kuiweka roho juu ya maana hizi katika kipindi kilichobakia cha Ramadhani ni miongoni mwa ngawira za mwezi ambazo moyo wake hung’aa na kupiga kwa kiburi na furaha!

Sambaza makala hii:

Makala husika