Ugonjwa wa ushupavu ni janga hatari la kiakili na kimaadili linalohitaji uchunguzi wa kina ili kufuatilia sababu zake zilizofichika na hila zake ambazo hazionekani juu juu, pamoja na athari zake kubwa katika fikra na matendo, na hata juu ya haki za Waislamu, na hata katika ufahamu sahihi wa sheria ya Allah Mtukufu.
Ushabiki haubadiliki kulingana na ishara zake.Ni moja katika ukweli wake, iwe ni wa kimadhehebu, wa kikundi, wa kikabila, wa kitaifa, wa kitaifa, au aina nyinginezo za ushupavu ambazo zimeenea katika nyanja za mawasiliano za leo.Kauli mbiu zinatofautiana, lakini sababu ni ile ile: kutanguliza mali kuliko ukweli, na maoni juu ya ushahidi.
Mtu yeyote anayetafakari maonyesho ya ushupavu ndani ya uwanja wa kisayansi anasimama kwa mshangao kwa kiasi cha ujinga ambacho tabia hii inafichua.Je, inawezaje kufikiriwa kwamba ushupavu ungekuwepo katika uwanja ambao uso wa Allah unatarajiwa, na ambapo radhi na kukubaliwa kwake kunatafutwa?!
Elimu isiyousia uaminifu na uadilifu ni elimu isiyozaa matunda.
Leo hii tunaona mijadala mikali juu ya masuala ambayo Maswahaba wenyewe Allah awawie radhi, wakakhitilafiana, kisha akaja mtu anayejaribu kuyafanya masuala haya yanayogombana kuwa ni kipimo ambacho kwayo watu wanaweza kujaribiwa na kwa kuzingatia yale wanayohitilafiana, kana kwamba wao ni miongoni mwa mambo ya mwisho ambayo kutokukubaliana kwayo hakufai!Huu ni mkabala unaopingana na mwelekeo wa sheria ya Sharia na mkabala wa Salaf.
Haijuzu kushabikia yeyote isipokuwa Allah na Mtume Wake, Allah amfikishie rehema na amani, na yale waliyoafikiana Maswahabah wa Mtume wa Allah ﷺ (Swalla Allaahu ‘alayhi wa aalihi wa sallam).Ama chochote kisichokuwa hicho ni lazima kuwe na dalili na dalili kutoka katika Kitabu cha Allah na Sunnah za Mtume wake, rehema na amani ziwe juu yake.
Pale ambapo kutofautiana kwa kiasi kikubwa kumetokea kati ya wanachuoni, ni sehemu ya uaminifu wa kielimu – ambayo imekuwa nadra leo – kwamba itajwe na kujulikana kwa watu.
Ni ubaya ulioje ule msingi wa kisheria unaodaiwa kukusanya kutoka katika maandiko kila kitu chenye kuunga mkono maneno ya sheikh wake na itikadi yake, hata ikiwa ni dhaifu na haukupanda kwenye kiwango cha kuwa na yakini juu yake, kisha ukapuuza na kuficha kila kauli ya kuaminika inayopingana nayo, hata ikiwa ni yenye nguvu.Uaminifu mdogo na haki ni kukubali kwamba kuna kutokubaliana kwa kiasi kikubwa.
Ama ushabiki dhidi ya kauli za wanaume, kutanguliza rai juu ya maandiko, na kuunga mkono itikadi, sheikh, au kikundi bila kuzingatia ushahidi, hizi ni miongoni mwa sababu za kukengeuka kutoka kwenye njia kubwa ya unabii.
Imaam Ahmad bin Hanbal, Allah amrehemu, amesema: “Labda tutasema jambo, kisha tutaona jingine baada yake.” Na akaambiwa: Je, wanaandika maoni yako?Akasema: “Wanaandika nitakachorejea kutoka kesho.” (Jami’ Bayan al-Ilm wal-Fadha 1/775)
Hii ni sheria ya ulimwengu wa kimungu;Unyenyekevu kwa ajili ya haki, na kuwa tayari kurejea kwake kila inapoonekana, kwa upana na ustahimilivu, pamoja na upana na ustahimilivu wa Sharia.Maswahaba walijibu maswahaba katika masuala ya kisayansi, na hatukuona ushabiki wa kijinga, mivutano na mivutano tunayoiona leo!Ambayo kwa hakika ina madhara makubwa, huku wale wanaoshabikia matakwa yao wanadhani wanafanya vyema.
Ibn Taymiyyah, Allah amrehemu, amesema:
“Na nchi za Mashariki, miongoni mwa sababu za Allah kuwaweka Watatari juu yao:
Mgawanyiko na ugomvi mwingi;Katika mafundisho na mambo mengine, mpaka unamkuta mwenye mafungamano na Al-Shafi’iy akiwa ni mwenye kushabikia itikadi yake kwa mujibu wa itikadi ya Abu Hanifa, mpaka akaiacha dini, na mwenye mafungamano na Abu Hanifa akiwa ni mwenye itikadi kali kwa kufuata itikadi ya Shafi’iy na wengineo mpaka anaiacha dini hiyo, na mwenye itikadi na imani yake ni Ahmad. wa hili au lile, na huko Morocco unakuta mtu anayefungamana na Malik akiwa ni mfuasi wa mafundisho yake kwa mujibu wa hili au lile.
Yote haya ni sehemu ya mgawanyiko na ikhtilafu ambayo Allah na Mtume wake wamekataza.
Na watu wote hawa ambao ni washirikina wa uwongo, wanaofuata dhana na yale yanayotamaniwa na nafsi zao, wanaofuata matamanio yao bila ya mwongozo wa Allah, wanastahiki kulaumiwa na kuadhibiwa.”
(Fatwa za pamoja [22/252-254]).
Je, ikiwa angeona jinsi ushupavu ulivyotokea wakati wetu?
Ibn Taymiyyah, Allah amrehemu, amesema:
“Hakuna mtu yeyote mwenye haki ya kujiruzuku, au kuwa mshupavu juu ya mafundisho yake, maswahaba zake, watu wa nchi yake, au aina yoyote ya kitu ambacho anakiamini au anachokifanyia uadui, isipokuwa kwa Allaah na Mtume Wake, kwa hivyo uaminifu wake ni kwa Allah na Mtume wake, na hili linasomwa kutoka katika Qur’an na Sunnah.”
[Majmu’ al-Fatawa – 3/348]
Hili linahitaji ikhlasi, uaminifu, uchamungu, uadilifu, uchaji, na hofu ya Allah peke yake, bila mshirika.Na kuibua kusudi la kweli la sayansi.
Sufyan Ibn Uyaynah, Allah amrehemu, amesema: “Mwenye kutaka ilimu ameweka kiapo cha utii kwa Allah. Ufunguo wa Nyumba ya Furaha (70/1)
Nasaha zangu kwa kila mwenye kutaraji ushindi wa Allah katika uwanja wa uungwana wa elimu: avunje minyororo ya ushupavu, na afanye uaminifu wake kwa haki popote alipo, awe na chuki kwa Allah na Mtume Wake, Allah amfikishie rehema na amani. Ama kwa kitu kingine chochote, upeo wake ni utafiti na fasihi, sio kutia chumvi, hadaa, na hoja zinazoegemezwa na matakwa ya nafsi.
Dini hii imeletwa kwa Muhuri wa Mitume kwa watu wote, na kwa kila wakati na mahali, na ni kubwa zaidi na kubwa kuliko kupunguzwa na kupangwa kulingana na vipimo vya matakwa na maoni.
Basi fanyeni mliyoamrishwa, wala msikubali kauli juu ya dini ya Allah, bila ya ushahidi unaozingatiwa na Sharia.
Na Allah ndiye mpaji wa mafanikio na muongozo wa njia iliyonyooka.










